همه پرسی ترامپ، ناظران انتخابات و تغییرات دموکراتیک: چه چیزی را در روز انتخابات تماشا کنیم

پرزیدنت دونالد ترامپ بارها رای دهندگان را تشویق کرده است که وانمود کنند او در این روز انتخابات حضور دارد. او نیست، البته. اما دلایلی وجود دارد که باور کنیم جلسات میان ترم سه شنبه در درجه اول همه پرسی عملکرد او در دو سال گذشته خواهد بود.
تاریخ، نظرسنجی و رایگیری زودهنگام نشان میدهد که این میتواند شب سختی برای حزب جمهوریخواه ترامپ باشد، اگرچه نقشه سیاسی، بدون ذکر دور دیگری از جنایتکاری، میتواند دستاوردهای دموکراتها را محدود کند.
دموکرات ها به دنبال کسب اکثریت در مجلس نمایندگان و سنا هستند که قدرت ترامپ را پس از مواجهه با محدودیت های متعدد از سوی کنگره تحت کنترل جمهوری خواهان محدود کند. چندین دفتر استانداری کلیدی نیز در دست اقدام هستند.
بیش از 50 میلیون آمریکایی قبلاً رای دادهاند، اما تعداد زیادی رای در روز سهشنبه ریخته میشود و گروههای نظارتی دولتی نگران هستند که ترامپ و وفادارانش در روند رایگیری در روز انتخابات دخالت کنند. دموکرات ها و ناظران غیرحزبی از ترس بدترین سناریو، ده ها هزار داوطلب را برای نظارت بر نظرسنجی ها آموزش داده اند.
در اینجا چیزی است که ما در روز سه شنبه به آن نگاه می کنیم:
ترامپ گفت وانمود کنم که من در صندوق رای هستم.» رأی دهندگان چه می گویند؟
رئیسجمهور جمهوریخواه در تلاش است تا تاریخ را از بین ببرد، که نشان میدهد تقریباً در هر انتخابات میاندورهای مدرن، حزب در کاخ سفید کرسیهای کنگره را از دست داده است – گاهی اوقات تعداد زیادی از آنها.
دموکراتها مطمئناً امیدوارند که امسال اینگونه باشد. این حزب با توجه به محبوبیت ضعیف ترامپ و نگرانی رای دهندگان در مورد جنگ با ایران و افزایش قیمت گاز و سایر نیازهای روزانه خوشبین است.
ترامپ شرط میبندد که پایگاه رایدهندگان سفیدپوست طبقه کارگر، که به پیروزیهای ریاستجمهوری 2016 و 2024 او دامن زد، میتواند متحدان جمهوریخواهش را در صورت حضور گسترده نجات دهد. اما با نزدیک شدن به روز انتخابات، نشانه هایی وجود دارد که نشان می دهد دموکرات ها تمایل بیشتری به رأی دادن علیه او و حزبش دارند.
اینکه آیا ترامپ و ائتلافش هنوز به اندازه کافی قوی هستند تا از یک نبرد سیاسی جلوگیری کنند، باید دید. به طور خاص، به این موضوع نگاه کنید که آیا رای دهندگان اسپانیایی تبار و سیاهپوست و جوانانی که دو سال پیش به ترامپ روی آوردند، اکنون به او فحش می دهند یا خیر.
پاسخ پیامدهای بزرگی در اواسط انتخابات و دوره بعدی ریاست جمهوری خواهد داشت.
آیا دموکرات ها می توانند در هر دو مجلس کنگره پیروز شوند؟
– اغلب این اتفاق نمی افتد.
از زمان جنگ جهانی دوم، مجلس نمایندگان و سنا تنها سه بار در یک دوره میاندورهای از یک حزب به حزب دیگر تغییر جهت دادهاند: 1946، 1994، و 2006. موضوع مشترک زمانی که این اتفاق میافتد، فریاد رأیدهندگان برای تغییر یا ناامیدی گسترده از رئیسجمهور فعلی است.
امسال هر دو را دارد و دموکراتها تلاش میکنند از این فرصت استفاده کنند.
استراتژیست ها در هر دو حزب معتقدند دموکرات ها در مسیر کسب اکثریت در مجلس نمایندگان هستند، جایی که جمهوری خواهان کنگره فعلی را با اختلاف 220 بر 215 آغاز کردند.
با این حال، مشخص نیست که چقدر می تواند نوسان بزرگی داشته باشد. دموکرات ها بیش از 60 منطقه را هدف قرار داده اند، از جمله بسیاری از مناطق که ترامپ با دو رقمی پیروز شد. اما بین تقسیم بندی مجدد و شکاف عمیق حزبی بین کلان شهرها و مناطق روستایی آمریکا، رقابت های رقابتی زیادی به اندازه سال های گذشته که مجلس نمایندگان تغییر کرد وجود ندارد، از جمله در سال 2018، زمانی که دموکرات ها 40 کرسی بیشتر به دست آوردند.
حساب های اولیه ممکن است ناحیه 1 پنسیلوانیا باشد، جایی که برایان فیتزپاتریک جمهوری خواه در تلاش است تا صندلی خود را در حومه فیلادلفیا حفظ کند. نواحی 22 و 25 فلوریدا که هر دوی آنها پس از تقسیم مجدد بهار امسال به پیکاپ های جمهوری خواهان تبدیل شدند. مسابقه مجدد منطقه 2 ویرجینیا بین جن کیگانز نماینده جمهوری خواه و نماینده سابق دموکرات الین لوریا. و ناحیه 1 ویرجینیا، جایی که شانون تیلور دموکرات، وکیل محلی، نماینده جمهوریخواه راب ویتمن را به چالش می کشد.
در همین حال، مجلس سنا در حال برگزاری است. جمهوری خواهان در حال حاضر 53 بر 47 برتری دارند. برای به دست آوردن چهار کرسی که دموکراتها باید کنترل کنند، باید ایالتهایی را که ترامپ به دست آورد، به دست آورند. از جمله اهداف آنها: اوهایو، آیووا، کانزاس، تگزاس و آلاسکا.
نتایج اولیه از ساحل شرقی ممکن است سرنخ هایی ارائه دهد. روی کوپر دموکرات برای پر کردن یک کرسی خالی در کارولینای شمالی مورد علاقه است و انتظار میرود که سناتور دموکرات جان اوسف در انتخابات جورجیا مجدداً انتخاب شود. اگر یکی یا هر دو نتیجه اتفاق نیفتد، یا اگر حاشیه ها بسیار کم باشد، می تواند عملکرد قوی تر از حد انتظار جمهوری خواهان را در جاهای دیگر به خوبی نشان دهد.
آیا ترامپ وارد عمل خواهد شد؟
این سؤالی است که معمولاً در سیاست ایالات متحده مطرح نمی شود.
جهان نظاره گر است تا ببیند آیا رئیس جمهور از منابع گسترده دولت فدرال برای مداخله در انتخابات استفاده می کند یا خیر. بر اساس لفاظیهای اخیر، اقدامات قانونی و سابقه طولانی او در ترویج ادعاهای بیاساس مبنی بر تقلب گسترده رایدهندگان در انتخاباتی که در حال شکست است، دلیلی وجود دارد که تهدید را جدی بگیریم.
در روزهای اخیر، دولت ترامپ به مداخله فدرال در آلاسکا پس از رد شکایت وزارت دادگستری وی مبنی بر جلوگیری از صدور گواهینامه در رقابت های سنا در صورت شکست دن سالیوان، سناتور جمهوری خواه اشاره کرده است. ترامپ این وضعیت را «تقلب رای در بالاترین سطح» خواند. دولت همچنین تلاش کرد و نتوانست کالیفرنیا را از شمارش 20000 رای افرادی که دولت فدرال آنها را غیرشهروندان “احتمالی” معرفی کرده بود، بازدارد.
وزارت دادگستری ترامپ حدود 1000 نفر از مقامات وزارتخانه را برای نظارت بر رای گیری و اطمینان از رعایت قوانین فدرال اعزام کرده است. ناظران انتخابات بیشتر نگران این هستند که ترامپ ممکن است ماموران مهاجرت فدرال یا گارد ملی را برای ارعاب رأی دهندگان در بخش های بزرگ دموکرات بفرستد.
دولت ترامپ می گوید در حال حاضر هیچ برنامه ای برای انجام این کار وجود ندارد.
با این حال، تلاش گسترده ای برای دفاع از انتخابات در این هفته با مشارکت صدها گروه طرفدار دموکراسی و ناظران دولتی رونمایی خواهد شد.
چه نسخه ای از حزب دمکرات ظاهر خواهد شد؟
در حالی که جایگاه ترامپ در سال 2026 سقوط کرده است، برند دموکرات ها به طور کلی چیزی برای تحسین کردن نیست. این باعث میشود که جناحهای اصلی حزب – چپ مترقی و تشکیلات لیبرال میانهرو – تجزیه و تحلیل نتایج را برای ادعای برتری در نبرد دموکراتها بر سر هویت حزب داشته باشند.
عبدالالسید، نامزد دموکرات سنای میشیگان، برجستهترین نامزد مترقی است و اگر او مایک راجرز جمهوریخواه را شکست دهد تا کرسی را در دست دموکراتها نگه دارد، این جنبش پر در سر خواهد داشت. انتخاب زخران ممدانی، یک سوسیالیست دموکرات، به عنوان شهردار برای نیویورکی ها یک چیز است. این که یک مترقی بی شرمانه مانند السید یک میدان نبرد همیشگی داشته باشد که به دوبار انتخاب ترامپ کمک کرد، کاملاً متفاوت است.
از سوی دیگر، ترقی خواهان ممکن است در صورت عدم موفقیت نامزدهایشان، نفوذ خود را از دست بدهند. شکست سنا در میشیگان و مینه سوتا – جایی که ستوان فرماندار پگی فلاناگان از یک کرسی باز تحت کنترل دموکرات ها در برابر میشل تافویا جمهوری خواه دفاع می کند – می تواند به قیمت کنترل سنا توسط دموکرات ها تمام شود و منجر به انگشت گذاری جدی شود.
احتمال دیگر پیروزی دموکراتها از همه ردههای ایدئولوژیک است و در سنا، مجلس نمایندگان و فرمانداریهایی که به رأیدهندگان شهری، حومهای و روستایی وابسته است، پیروز میشوند. این سناریو کمک زیادی به حل بحث هویت حزبی نمی کند و یک نبرد گسترده و پر سر و صدا برای نامزدی ریاست جمهوری را تضمین می کند.
دستکاری ترامپ چه تاثیری خواهد داشت؟
ترامپ سال گذشته زمانی که پرجمعیتترین ایالت تحت کنترل جمهوریخواهان را مجبور کرد تا مرزهای کنگره را دوباره ترسیم کند، طوفانی در تگزاس ایجاد کرد. گاوین نیوسام فرماندار کالیفرنیا با متقاعد کردن رای دهندگان ایالت خود به انجام همین کار پاسخ داد. ایالت های دموکراتیک و جمهوری خواه به دنبال آن هستند. در طول راه، دادگاه عالی ایالات متحده بخشی از قانون حقوق رای را لغو کرد و بدین ترتیب به چندین ایالت جنوبی اجازه داد تا مناطقی را که اکثریت یا تقریباً سیاه پوست بودند، دوباره ترسیم کنند.
بر روی کاغذ، نتایج حاکی از تغییر خالص 9 کرسی به جمهوری خواهان است. اما این دستکاری به معنای گسترش حامیان محافظه کار در مناطق بیشتری بود. به ویژه در فلوریدا و تگزاس، طرح جمهوری خواهان متکی به کمک گرفتن از لاتین تبارها و دیگر رای دهندگان غیر سفیدپوست بود که در سال 2024 از ترامپ حمایت کردند – و ممکن است این اتفاق نیفتد.
نتایج روز سهشنبه تصمیم خواهد گرفت که آیا تقسیم مجدد به یک موهبت آشکار برای جمهوریخواهان تبدیل میشود یا یادآوری میکند که قانون پیامدهای ناخواسته میتواند در سیاست نیز اعمال شود.
آیا ردیف استانداران متنوع تر می شود؟
ایالت های آمریکا در 250 سال بیش از 2000 فرماندار داشته اند که تقریباً همه آنها مردان سفیدپوست بوده اند. در حال حاضر تنها یک فرماندار سیاه پوست در این کشور وجود دارد – وس مور از مریلند – و هرگز یک زن سیاه پوست یا یک زن بومی آمریکایی وجود نداشته است. تگزاس که بیشترین جمعیت اسپانیایی تبار را در بین ایالت ها دارد، هرگز فرماندار اسپانیایی تبار نداشته است.
اما مور، که به دنبال انتخاب مجدد است، می تواند به بسیاری از تاریخ سازان بپیوندد. هفت نامزد اصلی حزب سیاهپوست دیگر برای فرمانداری وجود دارد که شامل جمهوریخواهان، دموکراتها، مردان و زنان میشود. هر کدام اولین فرماندار سیاه پوست ایالت خود خواهند بود.
کیشا لنس باتمز از جورجیا، دموکرات، و لیزا دموت، جمهوری خواه از مینه سوتا، به عنوان نامزدهای سیاهپوست تلاش می کنند تاریخ را ثبت کنند. جان جیمز در میشیگان و بایرون دونالدز در فلوریدا در تلاش هستند تا اولین فرماندار سیاهپوست جمهوری خواه انتخاب شوند.
جینا هینوجوسا سد اسپانیایی تگزاس را خواهد شکست. و دب هالند از نیومکزیکو، وزیر کشور سابق ایالات متحده، اولین زن هندی در پست بالای این ایالت خواهد بود.
همه پرسی ترامپ، ناظران انتخابات و تغییرات دموکراتیک: چه چیزی را در روز انتخابات تماشا کنیم




