مقالات

هوش مصنوعی زمان را به ما برمی گرداند. با آن چه کنیم؟


نظرات بیان شده توسط مشارکت کنندگان کارآفرین مربوط به خود آنهاست.

یافته های کلیدی

  • رهبران سال‌ها تلاش کرده‌اند تا اصطکاک‌های غیرضروری را از کار حذف کنند، و هوش مصنوعی آخرین راه‌حل برای نفوذ تقریباً در هر صنعتی است.
  • در حالی که هوش مصنوعی می‌تواند وقت شما را با خودکار کردن کارهای روزمره آزاد کند، آنچه مهم‌تر است این است که با آن زمان آزاد جدید چه می‌کنید.

یک کارمند یک سوال دارد. چند سال پیش، آنها ممکن است پیامی برای یک همکار ارسال کنند، به سمت میز کسی رفتند یا تا جلسه بعدی تیم منتظر بمانند. امروز، آنها می توانند از یک هوش مصنوعی بپرسند و در چند ثانیه پاسخ بگیرند.

این پیشرفت است. فناوری خوب باید اصطکاک را از بین ببرد، انتظار را کاهش دهد و به مردم کمک کند تا به جلو بروند. من غریزه را درک می کنم. اگر بتوانم همان پاسخ را در عرض 30 ثانیه بدون قطع صحبت شخص دیگری دریافت کنم، البته می‌توانم.

اما من نمی دانم که آیا مکالمه قدیمی بیشتر از یک پاسخ به همراه داشت؟ ممکن است به کارمند نشان داده باشد که چگونه فردی با تجربه تر به مشکل برخورد کرده یا زمینه ای را آشکار کرده است که هرگز ثبت نشده است. گاهی اوقات یک تعامل کوچک به ارتباطی تبدیل می شود که خیلی دیرتر اهمیت پیدا می کند. از منظر کار، تعامل ممکن است بی اثر به نظر برسد. از منظر سازمانی، ممکن است چیزی ساخته باشد.

تغییر در افرادی که از آنها می خواهیم

این سوال برای من باقی ماند زیرا تحقیقات آینده BambooHR را در مورد چگونگی تغییر روز کاری هوش مصنوعی مرور کردم. کارمندان تخمین می زنند که اکنون تقریباً یک ساعت و نیم هر روز را صرف تعامل با هوش مصنوعی می کنند. در بین بخشی از روزی که به جای کار به تنهایی به صحبت می گذرانند، از هر 5 تعامل، 2 مورد با هوش مصنوعی است تا انسان دیگری.

دلایل خوبی برای این وجود دارد. هوش مصنوعی سریع است. همیشه در دسترس است. این احساس عجله نمی کند یا باعث نمی شود احساس کنید که از قبل باید پاسخ را بدانید. شما می توانید یک سوال را به سه روش مختلف بپرسید بدون اینکه صبر کسی را آزمایش کنید.

بسیاری از کارمندان می گویند که ترجیح می دهند بی سر و صدا درخواست هوش مصنوعی کنند تا اینکه بپذیرند که به کمک نیاز دارند. می فهمم چرا پرسیدن از شخص دیگری ریسک اجتماعی کمی دارد و هوش مصنوعی بیشتر آن را از بین می برد. این می تواند افراد را مستقل تر کند و ارزش واقعی در آن وجود دارد. اما نمی‌دانم که آیا ما یکی از ساده‌ترین راه‌های شروع روابط در محل کار را نیز حذف می‌کنیم.

وقتی از کسی کمک می خواهم، کاری بیشتر از کسب اطلاعات انجام می دهم. من نشان می دهم که برای قضاوت آنها ارزش قائل هستم. آنها یک پنجره کوچک به طرز فکر من می بینند. گاهی ارتباطی که در ادامه می آید مهمتر از خود پاسخ است.

این تعامل چه چیز دیگری به ارمغان آورد؟

رهبران فناوری سال ها تلاش کرده اند تا اصطکاک غیرضروری را از کار حذف کنند. این معمولا هدف درستی است. سیستم‌های بد، فرآیندهای تکراری، تاییدیه‌های بی‌معنا و جلسات بدون هدف، وقت و انرژی افراد را تخلیه می‌کند. هوش مصنوعی به ما فرصت جدیدی می دهد تا خیلی بیشتر از آن را حذف کنیم.

با این حال، قبل از اینکه یک تعامل را خودکار کنیم، فکر می‌کنم باید بفهمیم که واقعاً در داخل سازمان چه می‌کند.

تحقیقات جدید به تفاوت قابل توجهی بین زمان صرف شده با هوش مصنوعی و زمان صرف شده با همکاران اشاره می کند. زمان هوش مصنوعی بر تکمیل وظایف، آزمایش، اصلاح دستورات و تنظیم خروجی متمرکز است. زمان همراه نیز شامل عملکرد است، اما بیشتر آن به اشتراک دانش، طوفان فکری، راهنمایی و ایجاد رابطه اختصاص دارد.

اندازه گیری این چیزها سخت تر است زیرا همیشه به نتایج فوری منجر نمی شوند. ارزش آنها اغلب بعداً نمایان می‌شود، زمانی که یک کارمند جوان می‌داند در یک لحظه سخت با چه کسی تماس بگیرد، یا زمانی که کسی مشاهده کرده است که یک همکار با تجربه در حال قضاوت کردن در زمانی که پاسخ واضح نبوده است.

شکاف مربیگری

این امر به ویژه برای افرادی که در ابتدای کار خود هستند بسیار مهم است. اکثر کارمندان می گویند که چیزهای ارزشمندی را از یک همکار در مراحل مختلف شغلی آموخته اند. بسیاری همچنین بر این باورند که از آنجایی که کارمندان جوان به طور فزاینده ای به هوش مصنوعی تکیه می کنند، مربیگری بین نسلی به طور فزاینده ای دشوار می شود.

نکته مهمی در مورد این تنش وجود دارد. ما برای چیزهایی که از یکدیگر یاد می‌گیریم ارزش قائلیم، در حالی که از ابزارهایی استفاده می‌کنیم که به ما امکان می‌دهند از برخی ناهنجاری‌ها، تأخیرها و آسیب‌پذیری‌هایی که اغلب فرآیند یادگیری را آغاز می‌کنند بگذریم.

هوش مصنوعی می تواند پاسخ خوبی به شما بدهد. حتی ممکن است پاسخ را بهتر از یک همکار عجول توضیح دهد. اما قضاوت حرفه ای به ندرت به سادگی جواب می دهد. دانستن این که چه زمانی پاسخ صحیح فنی در آن شرکت کار نمی کند، فهمیدن اینکه کدام یک از معاوضه ها مهم تر است، یا تشخیص یک الگو به دلیل اینکه قبلاً نسخه ای از مشکل را دیده اید.

بسیاری از این با تماشای تفکر دیگران آموخته می شود. اگر کارمندان بر اساس تکلیف مستقل‌تر می‌شوند، رهبران هنوز باید بپرسند که آیا سازمان در طول زمان توانمندتر می‌شود یا خیر.

سود سهام عملکرد

ما زمان زیادی را صرف تصمیم گیری کردیم که هوش مصنوعی چه کاری انجام دهد. ما زمان کمتری را صرف تصمیم گیری در مورد اینکه مردم به خاطر آن چه کاری باید آزادتر انجام دهند، صرف کردیم.

پاسخ پیش فرض در بسیاری از سازمان ها کار بیشتر است. کاری که زمانی یک ساعت طول می‌کشید، اکنون ۲۰ دقیقه طول می‌کشد، بنابراین زمان باقی‌مانده با کار دیگری، پیام دیگری یا انتظار دیگری پر می‌شود. کارایی در یک تقویم کامل تر از بین می رود.

دل من به من می گوید که پاسخ نمی تواند فقط تولید بیشتر باشد. اگر هوش مصنوعی یک ساعت را به یک مدیر برگرداند، شاید بخشی از آن ساعت باید به مربیگری اختصاص یابد. اگر به یک کارمند باتجربه ظرفیت بیشتری بدهد، شاید فضای بیشتری برای توضیح نحوه رسیدن آنها به یک تصمیم وجود داشته باشد تا صرفاً ارائه پاسخ.

کارش هم هست و من گمان می‌کنم که با آسان‌تر شدن کار معاملاتی، ارزش بیشتری پیدا کند.

کار انسانی بیشتر

مقداری اصطکاک باید از بین برود. سیستم‌های بد و وقفه‌های غیرضروری صرفاً به این دلیل که تعامل انسانی را ایجاد می‌کنند ارزش نگهداری ندارند.

فرصت این است که بیشتر در مورد آنچه ظرفیت ایجاد شده توسط هوش مصنوعی را پر می کند، آگاه باشیم. قضاوت، یادگیری، خلاقیت و ارتباط با آسان‌تر شدن کار مبادله‌ای مهم‌تر می‌شوند. بنابراین سوال اینجاست که سرعت در کجا بیشترین اهمیت را دارد و در کجا شخص دیگری کیفیت نتیجه را تغییر می دهد.

کارمند از ابتدای این مقاله ممکن است هنوز حق داشته باشد که از هوش مصنوعی بپرسد. پاسخ به سرعت می رسد، کار به جلو می رود و هیچ کس قطع نمی شود.

هوش مصنوعی باعث می شود که ما برای بسیاری از کارهای روزمره کمتر به یکدیگر نیاز داشته باشیم. سوال جالب تر این است که ما با این آزادی چه می کنیم. در حالت ایده‌آل، ما از برخی از آن برای چیزهایی استفاده می‌کنیم که وقتی فرد دیگری واقعاً آنجا باشد، بهتر می‌شوند.

یافته های کلیدی

  • رهبران سال‌ها تلاش کرده‌اند تا اصطکاک‌های غیرضروری را از کار حذف کنند، و هوش مصنوعی آخرین راه‌حل برای نفوذ تقریباً در هر صنعتی است.
  • در حالی که هوش مصنوعی می‌تواند وقت شما را با خودکار کردن کارهای روزمره آزاد کند، آنچه مهم‌تر است این است که با آن زمان آزاد جدید چه می‌کنید.

یک کارمند یک سوال دارد. چند سال پیش، آنها ممکن است پیامی برای یک همکار ارسال کنند، به سمت میز کسی رفتند یا تا جلسه بعدی تیم منتظر بمانند. امروز، آنها می توانند از یک هوش مصنوعی بپرسند و در چند ثانیه پاسخ بگیرند.

این پیشرفت است. فناوری خوب باید اصطکاک را از بین ببرد، انتظار را کاهش دهد و به مردم کمک کند تا به جلو بروند. من غریزه را درک می کنم. اگر بتوانم همان پاسخ را در عرض 30 ثانیه بدون قطع صحبت شخص دیگری دریافت کنم، البته می‌توانم.

اما من نمی دانم که آیا مکالمه قدیمی بیشتر از یک پاسخ به همراه داشت؟ ممکن است به کارمند نشان داده باشد که چگونه فردی با تجربه تر به مشکل برخورد کرده یا زمینه ای را آشکار کرده است که هرگز ثبت نشده است. گاهی اوقات یک تعامل کوچک به ارتباطی تبدیل می شود که خیلی دیرتر اهمیت پیدا می کند. از منظر کار، تعامل ممکن است بی اثر به نظر برسد. از منظر سازمانی، ممکن است چیزی ساخته باشد.

تغییر در افرادی که از آنها می خواهیم

این سوال برای من باقی ماند زیرا تحقیقات آینده BambooHR را در مورد چگونگی تغییر روز کاری هوش مصنوعی مرور کردم. کارمندان تخمین می زنند که اکنون تقریباً یک ساعت و نیم هر روز را صرف تعامل با هوش مصنوعی می کنند. در بین بخشی از روزی که به جای کار به تنهایی به صحبت می گذرانند، از هر 5 تعامل، 2 مورد با هوش مصنوعی است تا انسان دیگری.

دلایل خوبی برای این وجود دارد. هوش مصنوعی سریع است. همیشه در دسترس است. این احساس عجله نمی کند یا باعث نمی شود احساس کنید که از قبل باید پاسخ را بدانید. شما می توانید یک سوال را به سه روش مختلف بپرسید بدون اینکه صبر کسی را آزمایش کنید.


Source link

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

دکمه بازگشت به بالا