3 راه برای حفظ بهترین کارمندان بدون پیشنهادات پیشخوان

نظرات بیان شده توسط مشارکت کنندگان کارآفرین مربوط به خود آنهاست.
یافته های کلیدی
- پیشنهادات متقابل و تبلیغات میتوانند کارمندان برتر شما را نسبت به قیمت حساس کنند، بنابراین چند نقش مهم را شناسایی کنید و برنامههای حفظ بلندمدت برای آنها بسازید.
- ابزارهایی مانند پرداخت غرامت معوق و طرحهای مستمری اجرایی تکمیلی بدون افزایش حقوق یا انفصال حقوق و دستمزد، پاداش تصدی را به عهده میگیرند.
مانند همه رهبران تجاری، برخی از هنرمندان برتر من به من گفته اند که می روند. هیچ پوشش شکری وجود ندارد. مثل لگد زدن به روده – و در کیف پول است.
طبق آمار گزارش شده توسط HR Morning، جایگزینی یک کارمند بیش از 200٪ هزینه ای را که آنها ساخته بودند، دارد. و این احتمالاً یک رقم محافظه کارانه است، با توجه به اینکه از دست دادن یک عضو ارزشمند تیم می تواند باعث اثر موجی کاهش بهره وری و متوقف شدن پروژه ها شود زیرا مردم در تقلا برای تصاحب کار کارمند سابق هستند.
با در نظر گرفتن این حقایق، من از الگوی استاندارد تلاش برای حفظ اعضای مستعد تیم با ارائه دستمزد، پاداش یا حقوق صاحبان شرکت به آنها پیروی کردم. این تاکتیکی بود که تقریبا همیشه کارساز بود، اما وفاداری ایجاد نکرد. در عوض، این افراد را به قیمت حساس کرد و در نهایت سازمانهایی را پیدا کردند که مایل به پرداخت بیشتر هستند، بنابراین به هر حال آنها را ترک کردند.
من نمی گویم ارائه پول برای استعفای کسی اشتباه است. با این حال، واکنشی و خودسرانه است. مگر اینکه سقفی برای رسیدن به سطح بالایی تعیین نکرده باشید، مذاکرات شما مانند یک هدف متحرک به نظر می رسد که خارج از کنترل شماست. باز هم، ممکن است ترک کسی را به تاخیر بیندازید، اما تا زمانی که اقدامات پیشگیرانه تری انجام ندهید، او را برای همیشه نگه ندارید.
1. تعیین کنید کدام نقش ها بیشترین سود را برای کسب و کار شما دارند
برخی از موقعیت ها در شرکت شما باعث ارزش سازمانی می شوند و برخی دیگر اینگونه نیستند. مککینزی و شرکت در مقالهای قدیمیتر پیشنهاد کردند که احتمالاً حدود 5 درصد از نیروی کار شما را تشکیل میدهند و 800 درصد بیشتر از سایرین در سازمان شما مشارکت دارند.
در طول سالها، متوجه شدهام که معمولاً میتوانم کمتر از 10 نقش را نام ببرم که اگر برای مدت طولانی خالی بماند، تأثیر قابلتوجهی بر تجارت من خواهد داشت. توصیه من این است که این نقش ها را نام ببرید و سپس برای هر کدام برنامه های نگهداری ایجاد کنید.
چند ایده برای یک طرح متمرکز چیست؟ ساختارهای جبران خسارت معوق به اعضای تیم اجازه می دهد تا زمانی که در سازمان شما هستند، پول خود را بدون مالیات افزایش دهند. به این ترتیب، مجموع حقوق خود را افزایش نمی دهید و می توانید منابع خود را در جایی متمرکز کنید که بیشترین اهمیت را دارند. این نوع انگیزه بلندمدت میتواند بهطور ملموسی معنادار باشد، زیرا نه فقط به عملکرد، بلکه به دوره تصدی گره خورده است. از آنجایی که فقط برای گروه کوچکی از کارمندان با ارزش قابل استفاده است، شما همچنین پاداش خود را در کل سازمان خود افزایش نمی دهید.
2. بازنگری در توزیع سهام
زمانی در نظر داشتم که از حقوق صاحبان سهام به عنوان اهرم اصلی برای حفظ استفاده کنم. چرا که نه، درست به نظر می رسید و به نظر می رسید راهی بی نقص برای ترغیب مردم به ماندن و کمک به رشد شرکت ما باشد. با این حال، زمانی که خطرات و مزایای آن را ترسیم کردم، متوجه شدم که واگذاری سهام دارای هزینه های بلندمدت هنگفتی است.
مشکل اینجاست: سهام به طور دائم توانایی شما را برای استفاده از سهام به روش های دیگر بعدا کاهش می دهد. به عنوان مثال، اگر بخشی از سرمایه به کارمندان شما داده شده باشد، نمی توانید با سرمایه گذاران بالقوه معامله کنید. رفتن به مسیر سهام همچنین مدیریت سازمانی شما را پیچیده می کند، که می تواند تصویر مالی شما را مبهم کند.
به جای ارائه سهام به کسی که می خواهد ترک کند، جایگزین های غیر سهامی را بررسی کنید. عدالت را به عنوان آخرین راه حلی در نظر بگیرید که تنها در صورتی در نظر می گیرید که فکر کنید رفتار مالکیت بلندمدت کارمند را آشکار می کند. و آماده باشید که در مورد آن با یک متخصص صحبت کنید که به سایر شرکت ها کمک کرده است تا ساختارهای درآمد اجرایی و غرامت طراحی کنند که افراد کلیدی را حفظ می کند و در عین حال از قرار گرفتن در معرض مالیات و انصاف محافظت می کند. به دنبال منبعی برای خیس کردن پاهای خود هستید؟ کالین اشتاینبرگ، شریک معماران نهادی، اغلب در مورد برنامه ریزی اجرایی و موضوعات مرتبط مشاوره می دهد.
جایگزینهای بسیار مناسبتری برای واگذاری کارمندی که قرار است پول یا سرمایه بیشتری باقی بماند وجود دارد. همانطور که قبلا ذکر شد، می توانید غرامت معوق را ارائه دهید، راهی برای به تاخیر انداختن درآمد که هم به نفع شما و هم به نفع اعضای تیم است.
همچنین می توانید به برنامه های بازنشستگی اجرایی اضافی نگاه کنید. این احتمال وجود دارد که از قبل مزایای بازنشستگی را ارائه دهید. آیا موارد دیگری را پیشنهاد میکنید که مستقیماً به دوره تصدی و عملکرد مرتبط هستند؟ برنامههای بازنشستگی اجرایی تکمیلی به کارمندان C-suite کمک میکند ارزشهای آینده معناداری را در ریشهگذاری ببینند، که SmartAsset توضیح میدهد که میتواند به کاهش فرسایش در میان پردرآمدترین کارمندان شما کمک کند.
هنگامی که ساختار مناسبی داشته باشند، این نوع استراتژی های حفظ از فشار مالی فوری بر ترازنامه شما جلوگیری می کنند. آنها همچنین به شما این امکان را می دهند که ابزارهای نگهداری را به روش هایی برای بهبود کارایی مالیاتی، کاهش مدل های جبرانی متغیر و حفظ کنترل حقوق صاحبان سهام خود تبدیل کنید.
من اعتقاد راسخ دارم که بنیانگذارانی که با ارزشترین افراد خود را از دست میدهند (اما در غیر این صورت شرکتهای محکم و منصف میسازند) مشکلی در حفظ آنها ندارند. آنها با نحوه ساختار بسته های غرامت بلندمدت خود برای تأثیرگذارترین نقش های خود مشکل دارند. اگر میخواهید بهعنوان یک کارفرما نفوذ واقعی داشته باشید، باید سیستمهای هوشمندتری ایجاد کنید تا بدون از دست دادن زمین، به بازیگران اصلی خود انگیزه دهید.
یافته های کلیدی
- پیشنهادات متقابل و تبلیغات میتوانند کارمندان برتر شما را نسبت به قیمت حساس کنند، بنابراین چند نقش مهم را شناسایی کنید و برنامههای حفظ بلندمدت برای آنها بسازید.
- ابزارهایی مانند پرداخت غرامت معوق و طرحهای مستمری اجرایی تکمیلی بدون افزایش حقوق یا انفصال حقوق و دستمزد، پاداش تصدی را به عهده میگیرند.
مانند همه رهبران تجاری، برخی از هنرمندان برتر من به من گفته اند که می روند. هیچ پوشش شکری وجود ندارد. مثل لگد زدن به روده – و در کیف پول است.
طبق آمار گزارش شده توسط HR Morning، جایگزینی یک کارمند بیش از 200٪ هزینه ای را که آنها ساخته بودند، دارد. و این احتمالاً یک رقم محافظه کارانه است، با توجه به اینکه از دست دادن یک عضو ارزشمند تیم می تواند باعث اثر موجی کاهش بهره وری و متوقف شدن پروژه ها شود زیرا مردم در تقلا برای تصاحب کار کارمند سابق هستند.
با در نظر گرفتن این حقایق، من از الگوی استاندارد تلاش برای حفظ اعضای مستعد تیم با ارائه دستمزد، پاداش یا حقوق صاحبان شرکت به آنها پیروی کردم. این تاکتیکی بود که تقریبا همیشه کارساز بود، اما وفاداری ایجاد نکرد. در عوض، این افراد را به قیمت حساس کرد و در نهایت سازمانهایی را پیدا کردند که مایل به پرداخت بیشتر هستند، بنابراین به هر حال آنها را ترک کردند.




