نیوزلندیها تا هفتهها نمیدانند چه کسی در انتخابات پیروز شده است، زیرا هیچ یک از طرفین پیروزی واضحی را کسب نکردهاند

نیوزلندیها هفتهها منتظر خواهند ماند تا بفهمند چه کسی کشور را رهبری خواهد کرد، پس از اینکه انتخابات روز شنبه نتوانست پیروزی قاطعی را برای جناح راست یا چپ به ارمغان بیاورد و مذاکرات پرتنش را برای اکثریت ضعیف حاکم تنها راه آشکار برای پیروزی برای هر دو طرف باقی میگذارد.
سختترین رأیگیری در سالهای اخیر، سرزنش گزندهای را به احزاب اصلی که مدتهاست بر سیاست نیوزیلند تسلط داشتند، حزب ملی راست میانه کریستوفر لوکسون و حزب چپ میانه کارگر کریس هیپکینز را به دنبال داشت، زیرا رایدهندگان بیشتر از قبل از احزاب کوچک در جناحهای ایدئولوژیک حمایت کردند. در اعداد روز شنبه، احزاب کوچکتر با اهرمی برای گرفتن امتیازات سیاسی عمیقتر از یک حزب ملی یا کارگر ضعیف وارد مذاکرات مربوط به توافق حکومتی خواهند شد.
این بنبست تا حدودی ناشی از رایدهندگانی بود که ظاهراً از مشکلات اقتصادی نیوزلند خسته شده بودند و نسبت به لوکسون و هیپکینز بیتفاوت بودند و برای اولین بار پس از سالها، گروه جدیدی را به پارلمان سوق دادند. Opportunity که توسط مشاور تجاری 38 ساله و تازه وارد سیاسی Qiulae Wong رهبری می شود، با هیچ یک از این دو بلوک همسو نیست و وونگ گفت که می تواند با هر یک از طرفین برای تشکیل دولت همکاری کند.
وعدههای وونگ مبنی بر تمرکزگرایی مبتنی بر شواهد و پایان دادن به درگیریهای حزبی، هفت کرسی را برای فرصت در نتایج روز شنبه تضمین کرد – به اندازهای که چپ و راست را در مسیری آسان برای رسیدن به قدرت ناراحت کند. این یک صعود خیره کننده برای حزبی بود که سه تلاش ناموفق برای ورود به پارلمان قبل از اینکه ونگ کمتر از یک سال پیش رهبر شود، انجام داد.
شناسایی سایر برندگان و در روز یکشنبه “چه کسی در انتخابات 2026 پیروز شد” دشوارتر بود. محبوب ترین جستجوی گوگل در نیوزلند بود. نتیجه آنقدر نامشخص بود که طرفین تا زمانی که نتایج نهایی در 27 نوامبر منتشر نشود و تعداد دقیق کرسی هایی که به دست آورده اند، منتشر نشود، مذاکرات را برای تشکیل دولت آغاز نخواهند کرد.
با 2.8 میلیون رای شمارش شده در شب انتخابات، دولت محافظه کار فعلی، به رهبری حزب ملی لوکسون، تا حد امکان به بازگشت به قدرت تنها با یک کرسی نزدیک به نظر می رسید. با این حال، لوکسون ادعای پیروزی نکرد، در عوض خوشبینی محتاطانهای را ابراز کرد که میتواند برای دور دوم در قدرت مذاکره کند.
لوکسون روز یکشنبه در گفتوگو با خبرنگاران نارضایتی عمومی را ناشی از آشفتگی جهانی دانست که اقتصاد مبتنی بر تجارت نیوزلند را تحت تأثیر قرار داده است و اشاره کرد که سایر دولتهای مستقر در سراسر جهان با نارضایتی رأیدهندگان بر سر هزینههای زندگی مواجه هستند.
با این حال، رقیب او هیپکینز، که در سال 2023 عمدتاً به دلیل نارضایتی از همان مسائل اقتصادی از قدرت برکنار شد، به نظر نمیرسد روز شنبه سودی داشته باشد. به نظر میرسید که بلوک چپ از کسب اکثریت کوتاهی کرده بود، اما همچنان امیدوار بود که بتواند پیروز شود – اگرچه این دورنمای دورتری به نظر میرسید.
مقامات انتخاباتی قرار بود روز یکشنبه شمارش حدود 400000 رای به اصطلاح ویژه را آغاز کنند، از جمله از نیوزلندی هایی که در خارج از کشور زندگی می کنند، روندی که انتظار می رود سه هفته طول بکشد.
این رایها از لحاظ تاریخی یک یا دو کرسی اضافی در پارلمان به احزاب چپ داده است که میتوانند اکثریت ضعیف کنونی را از جناح راست خارج کنند، اگرچه چنین نتیجهای احتمالاً چپ را نیز برای تشکیل اکثریت دچار مشکل میکند. اگر دولت تشکیل نشود، نیوزلند ممکن است با رای دیگری روبرو شود.
لوکسون روز یکشنبه به خبرنگاران گفت: “من فکر می کنم همه بالاتر از سیاست هستند، بنابراین بیایید همه برای سه هفته آینده کمی استراحت کنیم.” او تا حصول نتیجه یک دولت موقت را رهبری خواهد کرد.
لوکسون پیشنهاد کرد که نشنال مسیری مناسب برای رسیدن به قدرت دارد و به خود می بالید که بیش از هر گروه دیگری کرسی های پارلمان را به دست آورده است. با این حال، شنبه شب برای مهمانی او غم انگیز بود.
چندین تن از ارشدترین قانونگذاران ملی، از جمله وزرای دارایی و دفاع، رئیس مجلس و دادستان کل، در پی نتایج تا کنون از سیاست کنار خواهند رفت. از آنجایی که شرکای حاکم سنتی حزب از حمایت بیشتری برخوردار می شوند، لوکسون با فهرست سخت تری از خواسته های سیاسی برای جلب حمایت آنها مواجه است.
Libertarian ACT 13 کرسی و نیوزلند پوپولیست اول 12 کرسی را به دست آورد. هر دو توسط سیاستمداران کهنه کار و باهوش رهبری می شوند و مخالفان لوکسون، تاجر سابقی که در سال 2020 وارد عرصه سیاست شد، گفت که تعامل او با آنها در سه سال پس از روی کار آمدن وی نشان دهنده بی تجربگی سیاسی او بود.
نیوزلندی ها به نخست وزیری رأی نمی دهند. در عوض، آنها دو رای، یکی به حزب مورد نظر خود و دیگری به نامزد مورد نظر خود به عنوان نماینده محلی خود دادند.
این کشور دارای یک مجلس پارلمان و هیچ ایالتی نیست، بنابراین دولت مرکزی کنترل نهایی بر هدایت نیوزیلند دارد. دولتهای این کشور 5.6 میلیون نفری اقیانوس آرام جنوبی هر سه سال یکبار انتخاب میشوند.
نشنال تا روز یکشنبه تنها 29.21 درصد از آرای حزب ترجیحی را به دست آورد، که نتیجه قبلی را کاهش داد و 42 کرسی خود را به طور کامل با پیروزی در رقابت های حوزه انتخابیه محلی به دست آورد. لوکسون که امسال به طور غیرعادی با دو رای اعتماد جداگانه در میان نمایندگان خود مواجه شد، نزدیک به روز انتخابات شاهد کاهش محبوبیت خود به عنوان یک رهبر بود.
با این حال، حزب کارگر تنها 29.36 درصد از آرای حزب را به دست آورد، نتیجه ای که به نظر می رسد نشان دهنده دومین شکست انتخاباتی برای هیپکینز سیاستمدار حرفه ای باشد. علیرغم اینکه حزب کارگر تقریباً همان درصد آرای حزب را به دست آورده است، اما حزب کارگر تاکنون تنها 36 کرسی را به دست آورده است زیرا در رقابت های محلی کمتری پیروز شده است.
احزاب کوچک در سمت چپ شاهد افزایش حمایت بودند. سبزها با محوریت محیط زیست 16 کرسی و گروه حقوق بومی ته پاتی مائوری پنج کرسی را به دست آوردند.
تعداد کل کرسیهای پارلمان نیوزلند به دلیل تفاوت در نحوه محاسبه کرسیها در نوسان است. در حال حاضر 131 نماینده مجلس انتخاب می شوند که برای اکثریت به 66 کرسی نیاز است.
بلوک محافظهکار لوکسون در حال حاضر 67 عضو خواهد داشت، حاشیهای که احتمالاً رهبری یک دولت سهجانبه با دو حزب ثانویه شجاع را ناامید میکند. با این حال، قبل از شمارش آرای ویژه چپ، بلوک چپ تنها 57 کرسی داشت.
حتی اگر نتیجه نهایی اندکی تعداد کرسیهای بلوک چپ را افزایش دهد، هیپکینز به وضوح به حمایت وونگ تازه وارد برای حکومت نیاز دارد.
قبل از انتخابات، لوکسون بارها مذاکره با ونگ را رد کرد. او یکشنبه از سؤالات درباره اینکه آیا سرنخ محو شده او نظرش را تغییر داده است کنار گذاشت.
نیوزلندیها تا هفتهها نمیدانند چه کسی در انتخابات پیروز شده است، زیرا هیچ یک از طرفین پیروزی واضحی را کسب نکردهاند




